Hetgeen er gebeurd is

De tijd van herdenken is voorbij. Aangebroken is de tijd van ongemakkelijk uitstel: van het iets te willen zeggen, schrijven of aanpakken; maar ook van het er te verlegen, lui of geïntimideerd voor & door te zijn – van excuses variërend in legitimiteit gekenmerkt door één gemeenschappelijke deler: schuldbesef. ‘Uitstel’ roept bij elk fatsoenlijk mens […]

Van ‘verst’ naar ‘verder’

Hallo iedereen. Vóór mij op de tafel ligt een blad vol onuitgesproken gedachten. Het éne na het andere ongeboren woord schreeuwt er thans om aandacht in de hoop onvergeteld te kunnen raken, overschaduwd als het wordt door de lasten van het verleden. Want ja: de toekomst ligt aan de áchter- in plaats van de vóórkant […]

Een schop in mijn kop

De naald van de benzinemeter staat op nul. Op de dieseldampen van mijn laatste kunnen kan ik nog éénmaal de hele wereld verwensen, alvorens er volledig toegewijd in te willen vervluchtigen. Ik heb me laten vertellen dat uitlaatgassen in het algemeen – en waarschijnlijk dieseldampen in het bijzonder – weliswaar niet gezond zijn voor de […]

Dopjes-symfonieën

Tja, hallo. Daar zijn we weer. ‘Vroeg op’ noch ‘laat aan het inslapen’. U raadt het al: mijn bioritme is maar weer eens totaal naar de vaantjes. Aldus dwingt schrijver dezes zichzelf momenteel tot een dagelijks bibliotheekbezoek – op die manier vangt men nog enige snippers daglicht op én vindt er toch iets van ‘structurele […]

Oude Man, meet nieuwe Oude Man

Buiten regent het. Een oude man in een oude jas loopt ergens heen; bestemming, motief noch doel zijn aan mij bekend. Uiterst traag beschrijft hij de weg die zich vanuit mijn raam tot aan het einde van de straat uitstrekt, als was het een eerste onbeholpen poging van een 10-jarige basisschoolleerling om zaken in andermans […]

Rij 11, stoel b

Het is een irrationele angst. Vliegtuigen storten in mijn belevingswereld onherroepelijk neer – het is een kwestie van statistieken, van transmuterende cellen die elkaar verwarren totdat een essentieel onderdeel in de kern wordt geraakt en de hele boel als een kaartenhuis op zichzelf ineenstort. Tonnen van staal zullen steeds op zoek gaan naar hun oorsprong […]

De stilte verklaard

Het is heel raar.. Telkens kijk ik de andere kant op, kijk ik naar anderen die mij moeten vermaken in plaats van andersom – terwijl het toch eigenlijk altijd andersom is geweest. Ik snap mijn eigen verwachtingen niet meer, val terug in patronen waarvan ik weet dat ze me niets meer zullen brengen dan tijdelijke […]

Uitstapje naar de Hel

Het traditionele beeld van de Hel, waar tongen van donkerrode vlammen ontsnappen aan een veelkleurig geheel waarin een onbegrijpelijk lijden verholen ligt, lijkt in meer dan één opzicht achterhaald. Veel mensen geloven immers niet eens meer in de Hel als een feitelijke verzamelplaats van ellende; anderen denken er liever aan als een cryptisch soort hiernamaals, […]

3510

Een miniem gedeelte van de bovenste boekenplank kleurt eventjes groen; veel langer dan een seconde zal dit fenomeen nooit duren. Toch heeft deze onhebbelijke teint zich in die onmeetbare fracties van mijn leven reeds als het schoppenblad van een zachtaardige drakenstaart om mij heen gekruld, en ervaar ik deze vervreemdende worsteling na amper een week […]

Houd afstand

Soms is afstand eerder beschrijfbaar dan meetbaar; kun je tussen de poriën van twee verschillende vingers van twee verschillende eigenaars een soort hoogspanning voelen die ontrouw of verlatingsangst verraadt, terwijl de feitelijke afstand (of juist het totale gebrek eraan) anders zou doen vermoeden. Mensen wier handen elkaar zoeken als alternatief voor het gesproken woord: ze […]